Οι «χειρότεροι» του Γέιτς επικεφαλής 100 χρόνια μετά

Γέητς - Οι χειρότεροι της Δευτέρας παρουσίας

Πήτερ Χόουσον

Εκατό χρόνια μετά τη δημοσίευση του ποιήματος του Γέιτς: «η Δεύτερη Έλευση» «οι χειρότεροι που είναι γεμάτοι από την ένταση του πάθους»,-στην μετάφραση του Γιώργου Σεφέρη- μοιάζουν σήμερα να εξουσιάζουν, πάνω από το μισό του πληθυσμού της γης.

«Και ποιο ανήμερο θεριό, μια που ήρθε τέλος η ώρα του,

Μουντά βαδίζει για να γεννηθεί προς τη Βηθλεέμ;» δείχνουν να αναρωτιούνται όλοι.

Επειδή βλέπουν τους «χειρότερους» του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς μπροστά τους, δεν ψάχνουν πια τα χνάρια τους.

Τους βλέπουν στο πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ, του Μπολσονάρο της Βραζιλίας, του Πινιέρα της Χιλής, του Ναρέντρα Μόντι στην Ινδία, του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, του Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία και  του Ροντρίγκο Ντουτέρτε στις Φιλιππίνες.

Βαδίζοντας μουντά και στα σκοτεινά, αυτοί οι παραπάνω αρχηγοί κρατών, μολονότι δεν πήραν με πραξικόπημα την εξουσία, ευθυγραμμίζονται και στοιχίζονται πλάι σε δικτάτορες, ρατσιστές και φασίστες.

Οι περισσότεροι από αυτούς δεν διστάζουν να εισβάλλουν σε ξένα κράτη και να λεηλατήσουν. Μηχανορραφούν και πρωτίστως ορθώνουν τείχη μίσους. 

Θέλουν να σπέρνουν τρόμο επειδή ξέρουν να τον θερίζουν και να θησαυρίζουν από το φόβο του άλλου, του διαφορετικού, του αδύναμου, του πεινασμένου, του άστεγου, του φτωχού, του πρόσφυγα και του μετανάστη.

Οραματίζονται δε, να μείνουν για πάντα ηγέτες, ισόβιοι «γεμάτοι από την ένταση του πάθους» για χρήμα και εξουσία. Γέητς – Οι χειρότεροι της Δευτέρας παρουσίας.

Αυτή είναι η Νέα Δεξιά μετά τη Νέα Τάξη κι όχι μόνο ο φιλελευθερισμός, ούτε μόνο ο διεθνισμός, αλλά η ίδια η δημοκρατία και ο πολιτισμός δέχονται επίθεση.

«Τα πράγματα γίνονται κομμάτια, το κέντρο δεν αντέχει».

Από το Χονγκ-Κονγκ μέχρι τη Βαγδάτη, από το Παρίσι μέχρι την Τεχεράνη, από τον Καναδά μέχρι τη Χιλή, οι άνθρωποι εκφράζουν την οργή τους απέναντι σε διεφθαρμένα, αναποτελεσματικά, βάναυσα και αυταρχικά καθεστώτα.

Γέητς - Οι χειρότεροι της Δευτέρας παρουσίας

Πήτερ Χόουσον

Μια χρονιά διαμαρτυρίας όπως την χαρακτήρισαν οι «New York Times» ή μια χρονιά πολέμων;

Σε 65 από τις 193 χώρες, που αναγνωρίζει ο ΟΗΕ, γίνεται σήμερα πόλεμος ή διεξάγονται συγκρούσεις και εχθροπραξίες.

Πρόκειται για πολέμους με σύγχρονα όπλα, τακτικό στρατό και χιλιάδες νεκρούς. Στο Αφγανιστάν, τη Λιβύη, τη Συρία, τη Σομαλία και την Υεμένη, με πάνω από 10.000 θανάτους ετησίως και σε άλλα 15 κράτη με περισσότερους από 1.000 νεκρούς ετησίως.

Από το 2015 έως το 2019 διεξήχθησαν οι περισσότερες συγκρούσεις μεταξύ κρατών, από την εποχή του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, με τους νεκρούς να υπολογίζονται σε ένα εκατομμύριο.

Επιπλέον, υπάρχουν τουλάχιστον άλλες 638 συγκρούσεις μεταξύ διαφόρων πολεμάρχων, παραστρατιωτικών, μισθοφόρων, ένοπλων καρτέλ ναρκωτικών και τρομοκρατικών οργανώσεων, οι οποίες αυξάνονται κάθε χρόνο.

Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, το 2019 υπήρχαν 272 εκατομμύρια μετανάστες παγκοσμίως, από 258 εκατομμύρια που ήταν το 2017, ενώ η κλιματική κρίση φέτος προκάλεσε παραπάνω πρόσφυγες, σε σχέση με αυτούς των πολέμων.

Την ίδια ώρα η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού υπολογίζει σε περισσότερες από 100.000 τους αγνοούμενους το 2018. Αριθμός, που στην πραγματικότητα, όπως η ίδια παραδέχεται «αντιπροσωπεύει μόνο ένα κλάσμα» εκείνων των ανθρώπων που δεν καταγράφονται από καμία κυβέρνηση ή οργάνωση.

Πού είναι η δημοκρατία και πού ο πολιτισμός;

Η Δύση μοιάζει να βρίσκεται σε έναν διαρκή πολιτικό παροξυσμό, χωρίς να παράγει κανένα θετικό για την κοινωνία αποτέλεσμα.

Και μια μεγάλη εικόνα γέννημα του Spiritus Mundi
Θολώνει τη ματιά μου: κάπου στην άμμο της ερήμου

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ  

χρήσιμοι σύνδεσμοι: Dance me to – O Εβραίος βιολ(η)στής

Εδουάρδο Γκαλεάνο: Βασικά μαθήματα αδικίας

Β. Ραφαηλίδης – Το καταστροφικό δέλεαρ της εξουσίας

Ηλίας Γιαννακόπουλος: “Οι εραστές της εξουσίας”

http://insideoutborders.com/2019/12/09/the-worst-of-yeats-head-after-100-years/

https://antikleidi.com/second-coming-william-butler-yeats/

https://www.fractalart.gr/category/blogging/page/31/

 

 

Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply