Τη νίκη ζητούν στην πολιτεία οι ξιπασμένοι.
ΡΩΜΟΣ ΦΙΛΥΡΑΣ

«Αύριον κηδεύεται δωρεάν μια ζωή σακατεμένη!».

Για όσους δεν έβλεπαν
κανένα πάθος στις ηδονές,
έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους
ή θεώρησαν την ύπαρξή τους χαλασμένο παιχνίδι.

Τους ακούω να έρχονται τσιρίζοντας
ευπρεπείς, νομοταγείς, υποθηκευμένοι,
ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες
από τα εμπορεία Αντιοχείας και Πρεβέζης.

Μνήσθητι
την ώρα που αγοράζουν
τα σάπια ιδανικά,
όπως ψωνίζουν σε τόπο χλοερό
κόκκινα οπωροκηπευτικά απ’ τον μανάβη.

Και με την μάχαιραν στο Σεϊτάν Παζάρ
βρίσκουν ανάπαυση
κερδίζουν, κερδίζουν την μαύρη τους γαλήνη.

*Στέλιος Θ. Μαφρέδας: «Η Πρέβεζα στην Νεοελληνική ποίηση», Ανθολογία, Πρόλογος: Γιάννης Παπακώστας , ΙΔΡΥΜΑ ΑΚΤΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΙΣ, Πρέβεζα 2018.

-Το ποίημα «Εμβατήριο με σφιγμένα δόντια», σελ. 66, Γιώργος Κοζίας, Πολεμώντας υπό σκιάν… εκδ. Περισπωμένη, 2017.

~Φωτό: Φιλαρμονική Πρέβεζας.

Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply