Διαχρονικοί σκλάβοι και Black Friday

Διαχρονικοί σκλάβοι και Black Friday

Διαχρονικοί σκλάβοι και Black Friday

Διαχρονικοί σκλάβοι και Black Friday

Διαχρονικοί σκλάβοι και Black Friday του καταναλωτισμού. «Για σκλάβους και τότε, για σκλάβους και τώρα»…

Πίσω, στα 1860, στις νότιες Πολιτείες των ΗΠΑ, οι «νοικοκυραίοι» είχαν στοκάρει «μαύρους». Πηδώντας δε, τις γυναίκες τους γεννούσαν μιγάδες, μούλους ντε, που η ύπαρξή τους διατάρασσε την γαλήνη των νοικοκυραίων με τις γυναίκες τους. Οι μιγάδες, σύμφωνα με το δημόσιο αίσθημα, ήταν «μειονεκτικοί». Δεν είχαν τον ρωμαλέο σωματότυπο της ζούγκλας. Θεωρούνταν «βοηθητικοί», κάτι σαν «διαλογής». Δύσκολα «ανοιγόταν» κάποιος πολύ εκείνα τα χρόνια. Έτσι, στο Southern Shannon ο κος Griggs, μεγαλέμπορος σκλάβων, σκέφτηκε ότι πρέπει να τονώσει την ζήτηση.

Επινόησε, λοιπόν, την «μαύρη», δηλαδή «Black» ( από το «αράπης» ντε), Friday, για να ξεστοκάρει. Αρχικά την επομένη της «Ημέρας των Ευχαριστιών», όπου πήγαιναν οι νοικυκυραίοι της εποχής να ψωνίσουν μισοτιμής έναν σκλάβο να κόβει τα ξύλα του Χειμώνα κλπ (γιατί η ζωή χρειαζόταν χέρια ντε, για να γίνει ο Λευκός «αστός» ντε). Αφού πήγε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ το ξεπούλημα και οι νοικοκυραίοι πείστηκαν ότι και ο «μούλος κάνει την δουλειά του», άρχισε να γίνεται και την πρώτη Παρασκευή του Μαΐου, «γιατί ο Λευκός άνθρωπος έπρεπε να πάψει να θερίζει και να γίνει αστός», ντε.
Ε, μετά η μέθοδος διαδόθηκε. Αμερική, η Χώρα των ευκαιριών, ντε.

ΑΡΓΟΤΕΡΑ, όταν λευκοί και μαύροι έγιναν ίσοι υπό το φως της Δημοκρατίας των Αγορών, το έθιμο δεν χάθηκε, άλλαξε. Γιατί το χρήμα πρέπει να κινείται, ντε.

Σχετική εικόνα

Σήμερα, οι νοικοκυραίοι γίνανε σκλάβοι. Των τραπεζών, των ΔΕΚΟ, της εφορίας και όλων των καλών παιδιών. Των αγορών, ντε. Και ο πάνσοφος καπιταλισμός μπορεί να μην πουλάει «μούλους» σκλάβους (γιατί τα ξύλα τα κόβει το μηχάνημα, ντε), αλλά σου πουλάει «αξεσουάρ τζακιού» μισοτιμής, την Παρασκευή μετά των «Ευχαριστιών». Γιατί οι ωραίες ιδέες δεν πρέπει να χάνονται, ντε.

Και πηγαίνει ο σκλάβος των τραπεζών που έφτασε να παίρνει 650 τον μήνα και να πανηγυρίζει και του πουλάει «Black Friday» στοκ (γιατί βγήκαν τα νέα μοντέλα, ντε. Και τα προηγούμενα μοντέλα είναι «μούλοι», διασταύρωση τεχνολογίας, μόδας και χρονόμετρου), ο σύγχρονος σκλάβος εμποροϋπάλληλος που παίρνει «280 το τετράωρο» γιατί είναι «μούλος», γέννημα διασταύρωσης φτωχού και «αγορών» και δεν ξοδεύεται… Γιατί στα Black Friday δεν ψωνίζουν οι «Λευκοί» που έχουν. Γιατί πάντα θα υπάρχουν «σκλάβοι», «μούλοι» και «Λευκοί».

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΙ, πρέπει να βάλετε μεγαλύτερη υποθήκη, να πάρετε μεγαλύτερο σπίτι, να χωρέσουν οι τεράστιες τηλεοράσεις «διαλογής» που ψωνίζετε στις Black Friday.
Άιντε και του χρόνου σκλάβοι. Πάντα θα υπάρχουν «μούλοι» για πούλημα.
#κοινωνία_κλοουν

Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply