Κική Δημουλά: Είμαι θυμωμένη με μένα διότι θα έπρεπε να έχω ωριμάσει.

Είμαι λίγο θυμωμένη

Είμαι λίγο θυμωμένη

Είμαι λίγο θυμωμένη
Σχετική εικόνα
Είμαι λίγο θυμωμένη, όπως αντιλαμβάνεσαι.
Με ‘μενα.
Διότι θα έπρεπε να έχω ωριμάσει.
Να μην απορώ με τίποτε. 

Γιατί θύμωσες αλήθεια; Τι προκάλεσε το θυμό σου; Φταίει το γεγονός ότι δεν ωρίμασες; Φταίει το γεγονός ότι νιώθεις ενοχές; Τι σε έκανε να θυμώσεις πραγματικά;

Θα έπρεπε όμως να μην απορείς. Ίσως θα έπρεπε και να μην θυμώνεις. Όμως, πρέπει να σου πω κάτι. Ο θυμός δεν θα σε βοηθήσει.

Είναι δύσκολο συναίσθημα ο θυμός. Γιατί σε πικραίνει, γιατί σε κάνει να νιώθεις απογοήτευση, αδικία, οργή, γιατί εκνευρίζεσαι. Και όσο εκνευρίζεσαι, σταδιακά αυξάνονται οι άνθρωποι για τους οποίους νιώθεις θυμό. Και βυθίζεσαι μέσα σε αυτά τα συναισθήματα και σε αυτές τις σκέψεις.

Υπάρχουν φορές που εκνευρίζεσαι με τους άλλους και άλλες φορές με τον εαυτό σου. Που δεν ωρίμασες, που αφέθηκες, που πίστεψες στα λόγια. Που ενώ είχες πει ότι θα το ελέγχεις, τελικά δεν μπόρεσες να ελέγξεις. Που ενώ είχες πει ότι δεν θα ξαναπληγωθείς, ξαναπληγώθηκες.

Μην αφήσεις όμως το θυμό να αποκτήσει τον έλεγχο των σκέψεών σου. Γιατί θα σε οδηγήσει σε λάθος διαχειρίσεις. Άφησε πίσω το παρελθόν. Και αν νομίζεις ότι έκανες λάθος τώρα, μάθε από αυτό. Κατέκτησε τη σοφία της εμπειρίας.

Θυμηθείτε να δίνετε αξία στον εαυτό σας… Γιατί αν δεν του δώσετε εσείς, δεν θα σας δώσει κανένας την αξία που σας αρμόζει.

Photo: Author/Depositphotos
πηγή: enallaktikidrasi.com

Εργογραφικό σημείωμα:
«Πράγματι η ποίηση της Δημουλά ανθεί πάνω στο άνυδρο έδαφος της στέρησης, της απώλειας, της συναισθηματικής ματαίωσης και, προκειμένου για τα μετά από τη συλλογή Χαίρε ποτέ ποιήματά της, πάνω στο έδαφος της απουσίας του αγαπημένου προσώπου. Αυτή τη στέρηση κι αυτή την απουσία αναπληρώνει επιτυγχάνοντας μέσα στο χώρο της ποίησης την επικοινωνία με ένα εσύ, με τον άλλον που λείπει, επικοινωνία που η πραγματικότητα αρνείται. Και από αυτή την άποψη η ποίηση της Δημουλά, όσο πικρά συναισθηματικά φορτία κι αν κουβαλά, στην ουσία επιτυγχάνει την κάθαρση και τη λύτρωση.»
Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply