Λωτρέκ ένας γίγαντας νάνος

Λωτρέκ ένας γίγαντας νάνος

Λωτρέκ ένας γίγαντας νάνος
Λωτρέκ ένας γίγαντας νάνος

Ανρί ντε Τουλούζ Λωτρέκ: Κατ’ ευθείαν από την Belle Epoque…

Η Μονμάρτη, το Μουλέν Ρουζ, τα καμπαρέ του Παρισιού είναι απόλυτα ταυτισμένα με ένα όνομα, αυτό του Ανρί ντε Τουλούζ Λωτρέκ. Ο σπουδαίος Γάλλος ζωγράφος, χαράκτης, σχεδιαστής και εικονογράφος, άνηκε στο εικαστικό κίνημα του μετα – ιμπρεσιονισμού και θεωρείται ο πατέρας της αφίσας. Η εμβάθυνσή του στην πολύχρωμη και θεατρική παριζιάνικη ζωή στα τέλη του 19ου αιώνα στα καμπαρέ του Παρισιού – της λεγόμενης Μπελ Επόκ (Belle Epoque) – έδωσε μία συλλογή από συναρπαστικές, κομψές και προκλητικές εικόνες της σύγχρονης και μερικές φορές παρακμιακής ζωής εκείνων των χρόνων.

O Ανρί ντε Τουλούζ Λωτρέκ γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1864 και απεβίωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 1901. Γεννήθηκε στο Αλμπί, πόλη της νότιας Γαλλίας. Ήταν γιος του Κόμη Αλφόνσου και της Κόμισσας Αντέλ ντε Τουλούζ Λωτρέκ (Adele de Toulouse-Lautrec), γόνος ιστορικής και αριστοκρατικής οικογένειας. Ωστόσο την περίοδο της γέννησής του, είχε ήδη χάσει μέρος του παλαιότερου κύρους της. Ήταν πάντα φιλάσθενος. Έπειτα από δυο ατυχήματα στα 12 και 14 του χρόνια έσπασε το αριστερό και το δεξί του πόδι αντίστοιχα. Τότε, η ανάπτυξη των ποδιών του σταμάτησε και έμεινε σχεδόν νάνος (είχε μόλις 1,50 μ. ύψος).

Λωτρέκ ένας γίγαντας νάνοςΛωτρέκ ένας γίγαντας νάνος

Σπουδές και θεματολογία

Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού (1882-1885) και το 1885 είχε ήδη δικό του εργαστήρι στη Mονμάρτη, Γνώριζε καλά το έργο των ιμπρεσιονιστών και ο πρώτος του πίνακας («Το τσίρκο Φερνάντο», 1888). Θύμιζε από μορφική άποψη τον Μανέ, τον Ντεγκά και τον διάσημο την εποχή εκείνη σχεδιαστή αφισών, Ζιλ Σερέ. Στους πίνακές του με τις ίδιες περίπου σκηνές από τη σύγχρονη ζωή συναντάμε και στο έργο του Ντεγκά (ιπποδρομίες, αίθουσες χορού, μιούζικ χολ και καμπαρέ, κ.λπ.). Κυριαρχούν η επίπεδη απόδοση των μορφών. Η απεικόνιση θυμίζει έντονα τις γιαπωνέζικες στάμπες και τα καμπυλόγραμμα περιγράμματα.

Λωτρέκ ένας γίγαντας νάνος
«Το τσίρκο Φερνάντο», 1888

Στις σπουδές του για το καμπαρέ «Μουλέν Ρουζ» και το καμπαρέ του τραγουδιστή Αριστίντ Μπριάν παρατηρεί κανείς το ίδιο ενδιαφέρον για τις «εξωτικές» σιλουέτες. Το έργο του «Η Ζαν Αβρίλ στη σκηνή του “Μουλέν Ρουζ”» (1892) αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των κραυγαλέων χρωμάτων, των έντονων περιγραμμάτων και των θεατρικών φωτισμών, που χαρακτηρίζουν το ύφος του.

Λωτρέκ ένας γίγαντας νάνοςΟι φίλες χορεύτριες των πινάκων

Οι περισσότερες από τις τραγουδίστριες και τις χορεύτριες που απεικονίζονται στους πίνακές του ήταν προσωπικές του φίλες. Εξάλλου, δεν έπαψε ποτέ ν’ αποτελεί ο ίδιος αναπόσπαστο κομμάτι του κόσμου και της κοινωνίας που απαθανάτισε. Όπως και ο Ντεγκά, δούλεψε με μεγάλη ποικιλία υλικών και, ήδη από το 1891. Η φήμη του ως σχεδιαστή αφισών και γενικά λιθογραφιών υπήρξε μεγάλη.

Η επιδείνωση της υγείας του γύρω στο 1896 περιόρισε τη δραστηριότητά του. Στο τελευταίο του έργο «Ένας διαγωνισμός στην Ιατρική Σχολή» (1901), μία άτυχη μάλλον απόπειρα επαναπροσανατολισμού της τέχνης του, είναι φανερή η πνευματική και φυσική του εξάντληση. Το 1899 η άσωτη ζωή του Τουλούζ Λωτρέκ, μαζί με την κατάχρηση του αλκοόλ, έκαναν ανεπανόρθωτο κακό στην υγεία του. Όταν βγαίνει από την κλινική, εξασθενημένος και άρρωστος, αφήνει όλο και πιο συχνά τα πινέλα του στην άκρη. Ο πύργος του Μαλρομέ στη Γιρόνδη είναι το καταφύγιο. Εκεί, τον περιμένει πάντα η μητέρα του, όπου τρέχει για να κρυφτεί τις ώρες της κρίσης. Τον Ιούλιο του 1901 προσβάλλεται από παράλυση και καταφεύγει για τελευταία φορά στον παλιό πύργο, για να μην τον εγκαταλείψει ποτέ. Ο Λωτρέκ πέθανε στις 9 Σεπτέμβρη του 1901 στα 37 του χρόνια, στα χέρια της μητέρας του.

Το ύφος του άσκησε σημαντική επίδραση σε καλλιτέχνες τόσο διαφορετικούς μεταξύ τους, όπως οι Βαν Γκογκ, Σερά και Ρουό. Τα έργα του θεωρούνται γενικά ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές εκδηλώσεις της έντασης εκείνης και του εξωτισμού. Όλων των έργων που σάρωσαν την Ευρώπη στα τέλη του 19ου αιώνα και περιγράφονται συνήθως με τον όρο «fin de siècle».

σχετικοί σύνδεσμοι: https://tvxs.gr/news/san-simera/150-xronia-apo-ti-gennisi-toy-anri-nte-toyloyz-lotrek

https://menshouse.gr/prosopa/88395/toyloyz-lotrek-i-tarachodis-zoi-mias-vasanismenis-idiofyias

https://www.klik.gr/gr/el/

https://www.lavart.gr/5-pragmata-pou-de-gnorizeis-gia-ton-anri-nte-toulouz-lotrek/

Φραντσίσκο ντε Γκόγια: “Ο ζωγράφος της Αλήθειας”

Frida Kahlo: “Τίποτα δεν είναι απόλυτο”

Η ιστορία πίσω από τον πίνακα: Αυτοπροσωπογραφία με μπανταρισμένο αυτί του Vincent V Gogh

 

Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply