Μια όμορφη ζωή - Νούλη ΤσαγκαράκηΜια όμορφη ζωή – Νούλη Τσαγκαράκη

90χρονη γυναίκα*, θύμα του κορονοϊού,  αρνήθηκε τη βοήθεια αναπνευστήρα λέγοντας στους γιατρούς να τον κρατήσουν για κάποιον νεότερο ασθενή. «Εγώ έζησα ήδη μια ωραία ζωή» είπε. Και ξέρετε κάτι; Μόνο ένας άνθρωπος που έχει ζήσει πραγματικά μια όμορφη ζωή μπορεί να την αποχωριστεί οικειοθελώς. Να την προσφέρει αλτρουιστικά σε κάποιον άλλον, νεότερο, ώστε να προλάβει κι εκείνος να ζήσει ό,τι ο χρόνος δεν του έχει ακόμα επιτρέψει. Μια όμορφη ζωή – Νούλη Τσαγκαράκη

Διαβάζοντας την είδηση, η σκέψη μου ανέσυρε μια παρόμοια δική μου εμπειρία όταν –μια βροχερή νύχτα- ντεραπάρισα με τ’ αυτοκίνητο. Άκουγα τις λαμαρίνες που κτυπούσαν λυσσαλέα μία στα βράχια, μία στην προστατευτική μπάρα. Το θόρυβο από τα κρύσταλλα που έσπαγαν. Κι ήμουν βέβαιη πως ζούσα τις τελευταίες μου στιγμές. Τόσο βέβαιη που σταμάτησα να παρακολουθώ την ξέφρενη πορεία του οχήματος κι ως εκ θαύματος μια ηρεμία με κατέκλυσε. Μέσα μου ένα ήταν το τελικό συναίσθημα που επικράτησε, η ευτυχία. Αισθανόμουν μια απέραντη ευτυχία κι αυθόρμητα ανέπεμψα ένα ευχαριστήριο μήνυμα στον Κύριο. Το θυμάμαι κατά λέξη. «Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου που πεθαίνω τόσο ευτυχισμένη!» Κι είναι σπουδαίο -σας διαβεβαιώ- ν’ αντικρίζεις το θάνατο χωρίς να κυριαρχείσαι από φόβο.

Και εμείς δεν υπήρξαμε πουθενά;

Όταν αργότερα διηγήθηκα το περιστατικό στα παιδιά μου –αφού, όπως αντιλαμβάνεστε τελικά δεν πέθανα- εκείνα δυσανασχέτησαν. «Καλά βρε μαμά, εμάς δεν μας σκέφτηκες καθόλου; Αφού λένε πως λίγο πριν το μοιραίο, περνά όλη η ζωή μπροστά απ’ τα μάτια σου…  Κι εμείς, δεν υπήρχαμε πουθενά;» «Μας εσείς περιλαμβάνεστε στην ευτυχία μου, είστε μέρος της!» «Αλλά και πάλι, πως είναι δυνατό να αισθάνεσαι ευτυχισμένη; Λες και δεν ξέρουμε τα στριμώγματα, τις πίκρες και τα δύσκολα που περνάς;» Επέμεναν και τότε κατάλαβα! Κατάλαβα γιατί, εκείνη την ώρα, δεν θα μπορούσε να περάσει από το μυαλό μου τίποτα άλλο.

Μια όμορφη ζωή - Νούλη Τσαγκαράκη

Κατάλαβα πως η ζωή, η όμορφη ζωή, που επικαλέστηκε η γηραιά κυρία, δεν είναι η κενή δυσκολιών, αδιεξόδων ή αποτυχιών. Όμορφη ζωή είναι η γεμάτη! Αυτή που περνά από τη στεναχώρια στη χαρά, από τη λύπη στην αγαλλίαση, από την προδοσία στη φιλία, στον έρωτα, στην αγάπη… Αυτή που ξέρει να κλαίει, αλλά ξέρει και να προχωρά. Αυτή που ξέρει να γονατίζει, αλλά ξέρει και να ορθώνεται. Μα το κυριότερο, αυτή που προχωρά σύμφωνα με τις επιταγές της καρδιάς, όχι των συμβιβασμών ή των υπολογισμών.

Αυτή που μας επιτρέπει να δρούμε ελεύθερα κι όχι υπό το άχθος δεσμών. Αυτή που δεν εκχωρούμε σε κανέναν, αλλά αναλαμβάνουμε εμείς στο ακέραιο. Με την ομορφιά και με την ευθύνη της. Αυτή που δεν χρειάζεται να περάσει από μπροστά μας, σαν ταινία μικρού μήκους παιγμένη στο φάστγουορντ, για να κάνουμε τον τελικό απολογισμό, επειδή το απόσταγμα υπάρχει κι ανακαλείται στη στιγμή.

Παράταση ζωής

Όμορφη, την κάνουμε εμείς τη ζωή όταν έχουμε συνείδηση της μοναδικότητας της και της μοναδικότητας μας. Τόσο όμορφη μάλιστα, ώστε να μπορούμε να παραιτηθούμε απ’ αυτήν. Να την προσφέρουμε, επειδή δεν έχει κενά που μας πονούν και που ενδόμυχα ευελπιστούμε πως ίσως καταφέρουμε να γεμίσουμε. Γιατί ο άνθρωπος ο γεμάτος είναι πάντα ανοιχτοχέρης. Σφιχτός είναι εκείνος που προσπαθεί από κάπου να γαντζωθεί, να πάρει παράταση. Παράταση στο ανικανοποίητο, στο ανεκπλήρωτο, στο κενό… Παράταση ζωής…

Μια όμορφη ζωή - Νούλη Τσαγκαράκη

*Η ενενηντάχρονη Βελγίδα Suzanne Hayloerts πέθανε στις 22/3, δυο μόλις μέρες μετά την εισαγωγή της στο νοσοκομείο
η κόρη της Judith δήλωσε στην εφημερίδα Het Laatste Nieuws: 
Benny Leonard f/b. Μια όμορφη ζωή – Νούλη Τσαγκαράκη. Μια όμορφη ζωή – Νούλη Τσαγκαράκη
Μια όμορφη ζωή - Νούλη Τσαγκαράκη

Lofoten Aurora Chasing – Lofoten Tours

Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply