Να σέβεστε αυτά τα παιδιά

Να σέβεστε αυτά τα παιδιά

Του ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ *

Απόβραδο λίγο μετά την ανακοίνωση για lockdown. Την σωστή και, ελπίζω τουλάχιστον, έγκαιρη απόφαση. Μια πόλη βουβή, σε περίσκεψη. «Επιτέλους, τώρα σοβαρευτήκαμε» είναι η πρώτη σκέψη μου. Κι ύστερα θυμάμαι τον διάλογο που είχα με μια νέα συνάδελφο δυο μέρες πριν. Μια νέα συνάδελφο που λαμβάνει ανοσοτροποποιητική θεραπεία. Μια συνάδελφο που εκ θέσεως θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή των Επειγόντων. Να σέβεστε αυτά τα παιδιά.
-Ανήκεις στις ευπαθείς ομάδες. Να προσέχεις πολύ! Αν βρεθείς σε προληπτική καραντίνα, μάλλον θα χρειαστεί να διακόψεις την αγωγή σου…
-Εγώ θα μείνω στην θέση μου! Ή ταν ή επί τας!
-…
Σιωπή, σεβασμός, αγάπη.
Δεν φεύγει αυτή η θύμηση. Παρά μόνο με έναν διάλογο που ακολούθησε λίγο πιο μετά. Νοσηλεύτρια, η μητέρα της στον επόμενο όροφο με ογκολογικό ιστορικό.
– Μπορεί να μου ζητήσουν να στελεχώσω την ειδική κλινική για COVID-19…
– Ναι, αλλά την μητέρα σου για κανένα μήνα τουλάχιστον δεν θα πρέπει να την δεις ούτε από μακριά.
– Το ξέρω, αλλά αν μου ζητηθεί, δεν ξέρω αν θα θέλω να αρνηθώ, είναι ζήτημα ηθικής.
– Έχεις δίκιο…
Παγιδευμένος σε ένα tandem συνειρμών, από το ένα γεγονός στο άλλο και πίσω, το συγκινησιακό επίπεδο πιάνει κόκκινα.
Αυτές τις ώρες και μέρες, λίγο πριν την ολική επίθεση της επιδημίας πάνω στα νοσοκομεία μας, αυτά τα παιδιά να τα αγαπάτε λίγο περισσότερο βρε! Αυτά τα παιδιά είναι που μας χαρίζουν την ελπίδα και ένα “να γιατί” στα διαβάσματα, στα ξενύχτια, στην κούραση. Αυτά τα παιδιά είναι οι δικοί μας ήρωες. Χωρίς όπλα, χωρίς πανοπλία, με τεράστια ψυχή. Κι όταν περάσει η φουρτούνα, κι είστε αραχτοί στις βόλτες σας, αυτά τα παιδιά να τα θυμάστε, να τα σέβεστε και να τα αγαπάτε!


* Ο Γεράσιμος Γραμματικόπουλος είναι ιατρός/νευρολόγος στο Neuron Πρότυπο Νευρολογικό Κέντρο.
δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πελοπόννησος εδώ: http://www.pelop.gr/?page=article&DocID=567858&srv=28


Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply