Ποιητικές ανάσες στην ασφυξία ενός ιού 

Ποιητικές ανάσες στην ασφυξία ενός ιού 

Ποιητικές ανάσες στην ασφυξία ενός ιού 

Γιώργου Κοζία

Η ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ROSALIA LOMBARDO 

Ξύλινα φώτα,
ξύλινα γέλια, ξύλινες ψυχές.
Με σάπια ξύλα
στηρίξαμε του κόσμου την σκηνή.
Τώρα στα πριονιστήρια
την ρίχνουν οι φερετροποιοί.
Η Αρχάγγελος
γυρίζει την πριονοκορδέλα
Άυπνη μες την θεία ερημιά της
Τώρα που είναι μόνη
και λίγο μελαγχολική
Ως κρίνον εν μέσω ακανθών
Στην επί ξύλου κρεμάμενη ωραιότητα.
Γυρίζει, γυρίζει την πριονοκορδέλα
Η Rosalia Lombardo
μια κούκλα μυστηρίου
Σε πείσμα της φθοράς και του θανάτου.
Ποιητικές ανάσες στην ασφυξία ενός ιού 

[Γιώργος Κοζίας, Πολεμώντας υπό σκιάν…, Περισπωμένη, 2017] 

*Την έλεγαν Ροζαλία Λομπάρντο και υπήρξε, ένα πανέμορφο κοριτσάκι, που πέθανε στα δύο μόλις χρόνια του, από αναπνευστική λοίμωξη, το 1920, στο Παλέρμο, της Σικελίας. Την αποκαλούν η Ωραία Κοιμωμένη του Δάσους και μοιάζει με ένα μικρό κοριτσάκι που κοιμάται. Τυλιγμένη με μια όμορφη κουβέρτα, με το πρόσωπο ήρεμο, πλαισιωμένο από ξανθές μπούκλες χτενισμένες με ένα φιόγκο, η μικρή Ροζαλία Λομπάρντο είναι η πιο καλοδιατηρημένη μούμια στον κόσμο.

Ο ποιητής Γιώργος Κοζίας γεννήθηκε στην Πάτρα το 1958. 

Πρωτοδημοσίευσε στα περιοδικά «Το Δέντρο» και «Ευθύνη» 1983.
Έργα του στις εκδόσεις Στιγμή:
– «Ζωολογικός κήπος» (1989)
– «Ο μάρτυρας που δεν υπήρξε» (1995)
– «Πεδίον ρίψεων» (2001)
– «Κόσμος χωρίς ταξιδιώτες» (2007)
– «41ος Παράλληλος» (2012)
– “Πολεμώντας υπό Σκιάν…” (2017)
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί και ανθολογηθεί στα γαλλικά και ισπανικά.
Επτά πίνακες εμπνευσμένοι από ποιήματά του εκτέθηκαν στο βιβλιοπωλείο «Λεμόνι» στην έκθεση της Εύης Τσακνιά «Οι εικόνες πίσω από τις λέξεις» (Οκτώβριος- Νοέμβριος 2010).
Ποιητικές ανάσες στην ασφυξία ενός ιού 

Colorized scanning electron micrograph of an apoptotic cell (red) infected with SARS-COV-2 virus particles (yellow), also known as novel coronavirus, isolated from a patient sample. Image captured at the NIAID Integrated Research Facility (IRF) in Fort Detrick, Maryland. National Institute of Allergy and Infectious Diseases, NIH/Handout via REUTERS. THIS IMAGE HAS BEEN SUPPLIED BY A THIRD PARTY. MANDATORY

RONNY SOMECK

Ποιητικές ανάσες στην ασφυξία ενός ιού 

Aύριο 

Τούτη την ώρα, κάθε λέξη ένα κεραμίδι στη σκεπή του σπιτιού
Που θα χτίσω αύριο
Κάνει κρύο έξω
Δεν είναι το μαστίγωμα του ανέμου που παρελαύνει ή μια γροθιά από χαλάζι
Του περασμένου μήνα. Είναι ένα χτύπημα κάτω από τη μέση. Η φύση
Ένας μποξέρ που γνωρίζει μόνο τη λέξη
«Νοκ-άουτ».Ο Φίλιπ στέλνει φωτογραφίες με φέρετρα από το Μιλάνο.
Τι σπατάλη να θυσιάσεις το καφέ και το κόκκινο
Από το μαόνι και να το θάψεις στο έδαφος. Ρίχνω μια ματιά
Στις τελευταίες σταγόνες που έμειναν στο μπουκάλι του Μαρτίνι
Και θυμάμαι το πρώτο μαγαζάκι αυτού του ποτού σ’ αυτό το ίδιο Μιλάνο
Σε περίπτωση που κάποιος έχει ξεχάσει, όλα ξεκινούν με βερμούτ και δεκαοκτώ τοις εκατό
Καθαρό αλκοόλ εμποτισμένο με βότανα. Ας πιούμε λοιπόν στη μνήμη τους. Κόκκινο,
Λευκό ή εξαιρετικά ξηρό.

Ο Σαλάχ καλεί από το Παρίσι και μου θυμίζει ότι ο διαβολικός άνεμος φυσάει με την ίδια ένταση στην πόλη
Που γεννηθήκαμε. Η Βαγδάτη Κορόνα με αραβουργήματα. Συνθέτει μια κατάρα
Το τελευταίο γρόσι που έλειπε από το ιρακινό ανταλλακτήριο.

Και στη Ραμάτ Γκαν θα ήθελα να φτιάχνω πινέλο καλπασμού
Με τον τρόπο που ο Bashir Abu Rabia[1] γεμίζει τα άλογά του με βαφή από αιώνια χρώματα
Θέλω έναν Kyozo από τους «Επτά Σαμουράι»
Να μας σώσει.
Να έρθει και να αρπάξει ξανά το σπαθί σαν παιδί που σφίγγει την τελευταία καραμέλα
στην τσέπη του
Να θυμίσει στο περιτύλιγμα πως πρέπει να κρύψει την καραμέλα
Από τα δόντια του κόσμου

Αύριο τα κεραμίδια της πρώτης σειρά θα είναι μια μεταφορική σκεπή
Ενός καφενείου για παράδειγμα.
Εκεί θα καταλάβουμε, επιτέλους, πως το γάλα που ανακατεύεται
στο κάτω μέρος της κούπας μπορεί να δημιουργήσει
έναν νέο κόσμο.

* Ο Ρόννυ Σόμεκ γεννήθηκε στη Βαγδάτη το 1951 και ζει στο Ισραήλ. Σπούδασε Εβραϊκή Λογοτεχνία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και ζωγραφική στο Ινστιτούτο Τεχνών και Σχεδιασμού του Avni στην ίδια πόλη. Η ποίηση του Σόμεκ συνυφαίνει μνήμες και προσωπικά βιώματα με την τρέχουσα καθημερινότητα και είναι αυτό ένα από τα σημαντικά της χαρακτηριστικά που της προσδίδουν οικουμενική διάσταση και την καθιστούν εξαιρετικά αγαπητή.

 

Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply

Contact Us