“Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου”

“Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου”

“Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου”

"Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου"

Παγκόσμια ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού σήμερα και τιμούμε αυτή την παγκόσμια προσπάθεια της διασφάλισης κοινών συνθηκών ευημερίας για τα παιδιά όλου του κόσμου, με το ποίημα του Χαλίλ Γκιμπράν “Για τα παιδιά”. Η επίκλησή του “Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου” ορίζει το στίγμα μας

Τα παιδιά σήμερα αντιμετωπίζουν περισσότερες δυσκολίες απ’ ότι τα παιδιά της προηγούμενης γενιάς, αναφέρει σε άρθρο της η Unicef, η οποία επισημαίνει ότι συνθήκες οικονομικής κρίσης, πολέμων και κακής διακυβέρνησης, εξωθούν όλο και περισσότερα παιδιά σε επικίνδυνες καταστάσεις. Ας τιμήσουμε τα σημερινά παιδιά που πραγματικά δοκιμάζονται περισσότερο απ’ όλους μας από την αδυναμία των… “μεγάλων” να βρουν λύσεις κι ας κάνουμε ενός λεπτού σιγή για το βάρος που σηκώνουν για την ανθρωπότητα, όντας “από μικρά στα βάσανα”

"Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου"Για τα παιδιά

Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή.
Δημιουργούνται δια μέσου εσένα, αλλά όχι από σένα
Κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δε σου ανήκουν.

Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, αλλά όχι τις σκέψεις σου
Αφού ιδέες έχουν δικές τους.
Μπορείς να δίνεις μια στέγη στο σώμα τους, αλλά όχι και στις ψυχές τους
Αφού οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο
που εσύ δεν πρόκειται να επισκεφτείς ούτε και στα όνειρά σου.
Μπορείς να προσπαθήσεις να τους μοιάσεις
αλλά μη γυρέψεις να τα κάνεις σαν εσένα
Αφού η ζωή δεν πάει προς τα πίσω ούτε ακολουθεί στο δρόμο του το χτες

Είσαι το τόξο από το οποίο τα παιδιά σου
ωσάν ζωντανά βέλη ξεκινάνε για να πάνε μπροστά.

Ο Τοξότης βλέπει στόχο στη γραμμή του Απείρου
και σε λυγίζει με τη δύναμή Του ώστε οι σαΐτες Του
να φύγουν γοργά και να φτάσουν μακριά.
Δεχτείτε το λύγισμά σας στα χέρια Του με χαρά.
γιατί αυτός, όπως αγαπά τη σαΐτα που εκτοξεύεται
αγαπά και το τόξο που είναι σταθερό.

Χαλίλ Γκιμπράν, Ο προφήτης

 

 

Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply