GOOGLE, ο νέος διαφωτισμός | pelop.gr

GOOGLE, ο νέος διαφωτισμός | pelop.gr

GOOGLE, ο νέος διαφωτισμός| pelop.grGOOGLE, ο νέος διαφωτισμός | pelop.gr

Η Πελοπόννησος, θέτει το ερώτημα: GOOGLE, ο νέος διαφωτισμός | pelop.gr. Στις «Συζητήσεις της Κυριακής”, η Πελοπόννησος διερευνά τι ποικίλες πτυχές αυτής της διφορούμενης παντοκρατορίας. Προβάλλει αφενός τη γόνιμη ανατροπή της “Ψηφιακής Εγκυκλοπαίδειας”. Αφετέρου όμως καταγράφει τις ενστάσεις και το σκεπτικισμό ως προς τον τρόπο που η Google εκλαμβάνει τα πνευματικά έργα. Την έννοια του πεζού λόγου, καθώς και το ρόλο του συγγραφέα, σε αυτό το πρωτόγνωρο πολιτισμικό περιβάλλον.

Του Γιάννη Δημογιάννη

GOOGLE, αλγόριθμοι και λεξιπενία | pelop.gr

Μιλώντας για το σύνολο των γραπτών κειμένων – άρα για τη γραφή ως θεμέλιο λίθο του πνευματικού πολιτισμού – το θέμα είναι πώς ακριβώς αντιλαμβάνεται η Google, κάθε ανάρτηση, σαν αποτέλεσμα μίας συγγραφικής διαδικασίας. Πώς, δηλαδή, θεωρεί και επομένως πώς αντιμετωπίζει τα πολυποίκιλα δημιουργήματα του γραπτού λόγου.
Με άλλα λόγια, ποιο πλαίσιο επιβάλλει έστω και έμμεσα, στους αναρίθμητους διαχειριστές των ιστοσελίδων, ως προς τα χαρακτηριστικά και τις προϋποθέσεις κάθε ανάρτησης. Γιατί στη διαδικτυακή μας εποχή, η Google επεμβαίνει πλέον καταλυτικά στον τρόπο με τον οποίο οι διαχειριστές θα γράψουν, θα συνθέσουν και θα οργανώσουν το κείμενο κάθε ανάρτησης, προκειμένου η ανάρτηση να πλασαριστεί στις πιο ευνοϊκές θέσεις. Αυτές που μαθηματικά εξασφαλίζουν τη μαζικότερη προβολή και αναγνωσιμότητα.
Ο μπούσουλας της Google
Τα βήματα που συνήθως ακολουθεί η Google, προτείνοντας στους διαχειριστές των σελίδων το δικό της πρότυπο σύνθεσης του οποιουδήποτε κειμένου/ ανάρτησης, είναι συγκεκριμένα. Συνοπτικά, όταν μία πανίσχυρη πολυεθνική σχεδιάζει ένα κειμενικό πρόγραμμα, αντίστοιχο του βεληνεκούς της, πράττει το αυτονόητο. Απευθύνεται εξ αρχής στους πλέον καταξιωμένους επαγγελματίες της Δημιουργικής γραφής, πανεπιστημιακούς και μη. Εξάλλου, οι πανάξιοι προγραμματιστές της, το μοναδικό που είναι σε θέση να συνεισφέρουν στην όλη υπόθεση είναι να πάρουν τις παραμέτρους ενός ιδανικού κειμενικού μοντέλου και να τις μετατρέψουν σε μία σειρά αλγοριθμικών ακολουθιών. Διαδικασία που αναμφίβολα αντανακλά το θαυμαστό τρόπο, που η θεωρητική γνώση μπορεί να μεταφραστεί σ’ ένα σύνθετο ψηφιακό μοντέλο.
Μιλώντας, λοιπόν, για τις προδιαγραφές και πρωτίστως το σχεδιασμό αυτών των λειτουργικών προγραμμάτων, επιβάλλεται να προσδιοριστούν κάποια δεσπόζοντα κειμενικά χαρακτηριστικά, που πρωταγωνιστούν. Απώτερος στόχος της οριοθέτησης αυτών των παραμέτρων είναι προφανώς ένας και μοναδικός. Όταν ο αναγνώστης σερφάρει στον υπολογιστή του και καταλήξει στη συγκεκριμένη ανάρτηση, τότε να είναι σε θέση να απολαύσει το ιδανικό κείμενο, που εκείνη τη στιγμή θα ήθελε να διαβάσει. Κείμενο που, κατά μείζονα λόγο, πρέπει να είναι πρωτότυπο, περιεκτικό, σαφές, εύληπτο, και το σημαντικότερο: καθόλου, μα καθόλου κουραστικό.
Η ποιοτική αναβάθμιση των αναρτήσεων
Από εκεί και πέρα, αρχίζει σε επίπεδο σχεδιαστικού προγραμματισμού, μία δημιουργική διαδικασία. Κατά τη διάρκειά της, προσμετρούνται και πολλοί άλλοι παράγοντες, που συνεισφέρουν στη γενικότερη αναβάθμιση μίας ανάρτησης. Συνολικά, θα μπορούσα να παραθέσω, κατά προσέγγιση, πάνω από 30 κειμενικές παραμέτρους. Όλες τους συνθέτουν από κοινού την αποκαλούμενη “Μηχανή της Μέγιστης Βελτιστοποίησης” (SEO analysis).
Συνοψίζοντας, και δίχως την παραμικρή αμφιβολία, αυτή η πολυεπίπεδη δημιουργική επιμέλεια (συγγραφική και αισθητική) αναδεικνύει το κείμενο ως ολότητα. Δε θα ήταν, μάλιστα, καθόλου υπερβολή να ισχυριστώ πως, εν δυνάμει, το κείμενο/ ανάρτηση μετουσιώνεται πια σ’ ένα υποτυπώδες διαδικτυακό λήμμα. Όπως περίπου είχε συμβεί στην κοσμογονία του Διαφωτισμού, όταν κάποιοι φλογεροί πρωτεργάτες του πνεύματος είχαν συγγράψει στη Γαλλία το μνημειώδες επίτευγμα του ανθρώπινου πολιτισμού: την «Εγκυκλοπαίδεια». Για να μην αγνοήσω, βέβαια, το ενδεχόμενο πως ο διαχειριστής μιας ιστοσελίδας δύναται πια να αναγορευθεί, ατύποις, σ’ έναν σύγχρονο, φλογερό Εγκυκλοπαιδιστή! Τουλάχιστον δυνητικά.
Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply