Google 21 creative years free use

Google 21 creative years free use

Google 21 creative years free use

Google 21 creative years, free use, γιατί αυτή η εισήγηση είναι ελεύθερη προς χρήση. Διατίθεται ελεύθερα προς όλους τους χρήστες του Διαδικτύου, καθώς και τους αναγνώστες της ιστοσελίδας http://www.epimithio.gr και διαβάστηκε από εμένα, στο 4ο Συνέδριο της Δημιουργικής γραφής, που διεξήχθη στη Φλώρινα (Σεπτέμβρης 2019). Όλα τα στοιχεία της ακόλουθης εισήγησης είναι προϊόν επιστημονικής έρευνας, την οποία εκπόνησα σαν αριστούχος μεταπτυχιακός φοιτητής, στο τμήμα της Δημιουργικής γραφής, στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.
Στην εισήγησή μου, αποπειράθηκα να διερευνήσω την αλληλεπίδραση Δημιουργικής γραφής και ραγδαία εξελισσόμενων ιστοσελίδων. Πρόθεσή μου ήταν να οριοθετήσω τα δεδομένα και τα πρωτόγνωρα ερωτήματα της αλληλεπίδρασης αυτής. Με άλλα λόγια, να ιχνηλατήσω τη δυναμική προοπτική του Αλγοριθμικού Λόγου.

«Η Δημιουργική γραφή στο περιβάλλον του Διαδικτύου: η δυναμική προοπτική του αλγοριθμικού λόγου»

Γιάννης Δημογιάννης

Google: 21 creative years free useΣτο προσωπικό μου ημερολόγιο, θαρρώ πως σήμερα κάνω μία σύντομη εκεχειρία με τις Συμπληγάδες ενός μακρόχρονου ανθρώπινου αποκλεισμού.

Ταξιδεύοντας, ίσως και για τελευταία φορά, τόσο μακριά από το Πατρινό λιμάνι, αρπάζω – κατά την προτροπή του ποιητή – αυτή τη μοναδική ευκαιρία. Από το βήμα του 4ου συνεδρίου Δημιουργικής γραφής, έχω τη χαρά και την τιμή να ιχνηλατήσω ενώπιον σας, μία μαγνητική, θα τολμούσα να πω, έλξη.

Την έλξη μεταξύ δύο πόλων, που συχνά αλληλοεπιδρούν ακόμη και στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε ή και ερμηνεύουμε τον ανθρώπινο βίο. Διότι, στα δικά μου τουλάχιστον μάτια, το διαδίκτυο, λειτουργώντας σε άμεση αλληλεπίδραση με τη συχνότητα της Δημιουργικής γραφής, συνθέτουν ένα πρωτόγνωρο πλέγμα, ικανό να γονιμοποιεί στο παγκόσμιο γίγνεσθαι ανεξερεύνητα πολιτισμικά συμφραζόμενα.

Ιδίως, δε, στις αποκαλούμενες ευημερούσες κοινωνίες, η αλληλεξάρτηση των δύο πόλων συνιστά έναν παράγοντα ξεχωριστής εμβέλειας και δυναμικής. Δε διστάζω, μάλιστα, να παραδεχτώ, αφενός σαν μεταπτυχιακός στο τμήμα της Δημιουργικής γραφής, αφετέρου σαν διαχειριστής των δύο προσωπικών μου ιστοσελίδων, πως μέχρι πρότινος αγνοούσα τις πραγματικές παραμέτρους και διαστάσεις του συγκεκριμένου φαινομένου.

Τις αμφίρροπες, λοιπόν, δυνάμεις που αναπτύσσονται μεταξύ των δύο πόλων, προτίθεμαι να

διερευνήσω με την εισήγηση μου αυτή. Γιατί στο Διαδικτυακό μακρόκοσμο, αυτές οι δυνάμεις ενεργούν αμφίρροπα και πολυδιάστατα… “Χρωματίζουν” ανεξίτηλα τους ιριδισμούς της ανθρώπινης σκέψης. Δρουν σαν καταλύτες στη χημεία των κοινωνικών εξισώσεων. Οριοθετούν μέχρι και τη σύνθεση της γλώσσας. Το χαρακτήρα της τέχνης. Το σφυγμό της ενημέρωσης. Την προοπτική και τις συντεταγμένες της σύγχρονης διανόησης.

Γιάννης Ψυχοπαίδης

το καινούργιο συγγραφικό πρόσημο

Αφορμώμενος, άρα, από το σκεπτικό της εισήγησης, καθώς και τα διαθέσιμα στατιστικά δεδομένα, συνοπτικά έχω καταλήξει στην ακόλουθη παραδοχή:

“οι μορφές, οι ιδεολογικές συνιστώσες, τα όρια, καθώς και η αισθητική του σύγχρονου λόγου αναδιαμορφώνουν στο διαδικτυακό περιβάλλον, το αρχετυπικό τους πρόσημο. Και μάλιστα, κατά τρόπο καθολικό”.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το διαδίκτυο, σαν ένας μηχανισμός που διαχειρίζεται πρωτίστως οικονομικά μεγέθη, επιβάλλει τους δικούς του όρους, ακόμη και στη διακίνηση των πνευματικών αγαθών και δημιουργημάτων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, με κριτήρια – κατά μείζονα λόγο – αμιγώς υλιστικά, οπότε αναπόφευκτα, η “αράχνη” του παγκόσμιου ιστού υπηρετεί, ως επί το πλείστον, τη στρατηγική και τα συμφέροντα κάποιων επιχειρηματικών κολοσσών.

μία αράχνη είχε υφάνει περίτεχνα τον ιστό της

Παρόλ’ αυτά, η θρυλική ανακάλυψη του περιβόητου κ. Tim(othy) BernesLee- του ευφυούς εφευρέτη του παγκόσμιου ιστού – εξακολουθεί να εξυφαίνει σε παρόν και μέλλον, το όχι και πάντα διάφανο νήμα της. Κι αυτό, χάρη σε μία ευτυχή συγκυρία. Γιατί, όπως κάποτε μου αποκάλυψε μία εκλεκτή συνεργάτιδα του κ. Lee, όλα ξεκίνησαν, όταν ο πρώην προϊστάμενος της παρατήρησε πως μία αράχνη είχε υφάνει περίτεχνα τον ιστό της, στη γωνία ακριβώς του γραφείου του στο Cern. Αυτό το γεγονός από μόνο του δεν είναι τίποτε άλλο, κατά την ταπεινή μου άποψη, παρά μία δημιουργική ανάγνωση της φύσης. Ιδωμένη με τα μάτια ενός φυσικού και μεταφρασμένη με την αντίληψη ενός δαιμόνιου τεχνικού των ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Δημιουργική γραφή και ιστοσελίδες

Αντιστρέφοντας την εικόνα, η Δημιουργική γραφή ως μία σύνθετη συγγραφική διαδικασία, λειτουργεί στη Διαδικτυακή δεξαμενή, με τη λογική ενός συγκοινωνούντος δοχείου. Καλείται να συλλέξει, να ταξινομήσει και να ανακυκλώσει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά, που πρωταγωνιστούν σε ένα εξιδανικευμένο πρότυπο γραπτού λόγου. Προσδιορίζει, δηλαδή, τα συγγραφικά κριτήρια, που μπορούν να καταστήσουν το οποιοδήποτε κείμενο, συγκροτημένο, εύληπτο, δελεαστικό, και κατά το εφικτό, μαζικά αναγνώσιμο. Και εξηγούμαι, ξετυλίγοντας το νήμα του δικού μου συλλογισμού.

Και εξηγούμαι, ξετυλίγοντας το νήμα του δικού μου συλλογισμού.

Όταν μία πολυεθνική εταιρία ψηφιακού υλικού πασχίζει να στήσει ένα λειτουργικό πρόγραμμα, αντίστοιχο του βεληνεκούς της, ξέρει προφανώς σε ποιους θα απευθυνθεί και τι θα τους ζητήσει. Εξάλλου, οι πανάξιοι προγραμματιστές της, το μοναδικό που είναι σε θέση να συνεισφέρουν στην όλη υπόθεση είναι απλά να πάρουν τις παραμέτρους ενός ιδανικού κειμενικού μοντέλου και να τις μετατρέψουν σε μία σειρά αλγοριθμικών ακολουθιών.

google happy 21 creative year

Γιάννης Ψυχοπαίδης

ένα καινούργιο σύνθετο ψηφιακό μοντέλο

Όταν, λοιπόν, η οποιαδήποτε πολυεθνική σχεδιάζει ένα κειμενικό πρόγραμμα, πράττει το αυτονόητο. Απευθύνεται εκ των προτέρων στους πλέον καταξιωμένους επαγγελματίες του χώρου, πανεπιστημιακούς και μη, προκειμένου αυτοί να υποδείξουν στους προγραμματιστές, τις ενδεδειγμένες συγγραφικές συντεταγμένες. Διαδικασία που αναμφίβολα αντανακλά το θαυμαστό τρόπο που η θεωρητική γνώση μπορεί τελικά να μεταφραστεί σ’ ένα σύνθετο ψηφιακό μοντέλο.

Μιλώντας, βέβαια, για τις προδιαγραφές αυτών των λειτουργικών προγραμμάτων, επιβάλλεται να προσδιοριστούν με σαφήνεια, οι συντεταγμένες που σχετίζονται με την επιμέλεια ενός κειμένου. Και ενδεικτικά αναφέρω: τα όρια μιας πρότασης ∙ ο όγκος των παραγράφων ∙ ο χωρισμός των θεματικών ενοτήτων ∙ ενδεχομένως, μέχρι και η χρηστική αναγκαιότητα των πλαγιότιτλων στις θεματικές ενότητες κ.ο.κ.

Απώτερος στόχος της οριοθέτησης αυτών των παραμέτρων είναι ένας και μοναδικός: όταν ο αναγνώστης σερφάρει στον υπολογιστή του και καταλήξει στη συγκεκριμένη ανάρτηση, τότε να μπορεί να απολαύσει το ιδανικό κείμενο, που εκείνη τη στιγμή θα ήθελε να διαβάσει. Κείμενο που, κατά μείζονα λόγο, πρέπει να είναι πρωτότυπο, περιεκτικό, σαφές, εύληπτο, και ίσως το σημαντικότερο: καθόλου, μα καθόλου κουραστικό.

Γιάννης Ψυχοπαίδης

κειμενικές παράμετροι σε επίπεδο σχεδιαστικού προγραμματισμού

Από εκεί και πέρα, αρχίζει σε επίπεδο σχεδιαστικού προγραμματισμού, μία δημιουργική διαδικασία, κατά την οποία προσμετρούνται και πολλοί άλλοι παράγοντες, που συνεισφέρουν στη γενικότερη αναβάθμιση μίας ανάρτησης. Και αυτοί αφορούν θέματα παράπλευρης σημασίας, όπως:

  • η αισθητική της
  • ο αλγοριθμικός σχεδιασμός της φράσης που θα ξεκλειδώνει τις μηχανές αναζήτησης (focuskeyphrase)
  • η μεταπεριγραφή (δηλαδή, η περίληψη που συνοδεύει την ανάρτηση, κάτω από τον τίτλο)
  • το πρόγραμμα επιλογής και διαμόρφωσης των πιο χαρακτηριστικών εικόνων
  • η παράθεση εξωτερικών και εσωτερικών συνδέσμων
  • η προσθήκη πολυμέσων, και πλείστα άλλα στοιχεία.
  • Συνολικά, θα μπορούσα να παραθέσω, κατά προσέγγιση, πάνω από 30 κειμενικές παραμέτρους.

 

Αυτή η πολυεπίπεδη δημιουργική επιμέλεια (συγγραφική αλλά και αισθητική) αναδεικνύει, κατά κοινή παραδοχή, το κείμενο ως ολότητα. Δε θα ήταν, μάλιστα, υπερβολή να ισχυριστώ πως, εν δυνάμει, το σώμα της ανάρτησης μετουσιώνεται πλέον σε ένα υποτυπώδες διαδικτυακό λήμμα. Την ίδια στιγμή, που ο διαχειριστής της ιστοσελίδας αναγορεύεται ατύποις, σ’ έναν σύγχρονο, φλογερό Εγκυκλοπαιδιστή! Τουλάχιστον δυνητικά.

 

Όμως, σε αυτό το κομβικό σημείο, αυτό που προέχει να διερευνήσουμε είναι αυτή καθαυτή η ταυτότητα των προγραμμάτων αυτών. Σε ποιους, δηλαδή, κειμενικούς δείκτες δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα. Για ποιους λόγους (πρακτικούς ή θεωρητικούς) αποκλείονται από το σχεδιασμό, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των κειμένων. Και τέλος, πώς προσδιορίζεται ένα πρωτεύον ζήτημα: η ίδια η παρακαταθήκη των συγγραφικών έργων, η διακίνηση των πνευματικών αγαθών και τέλος, ο ρόλος του συγγραφέα

Google: happy 21 creative years – Δημιουργικές αλήθειες και ελλείψεις

Μιλώντας, λοιπόν, με όρους Δημιουργικής γραφής, το σενάριο είναι σαφές. Στο διαδικτυακό περιβάλλον, οι συγγραφείς, τα λογοτεχνικά είδη και εν κατακλείδι τα κείμενα, αντιμετωπίζονται σαν βιομηχανοποιημένα, για να μη πω, ομογενοποιημένα προϊόντα. Φαινόμενο πού εγκυμονεί κινδύνους για τη Δημοκρατία και πιο διευρυμένα, τον ανθρώπινο πολιτισμό. Και διευκρινίζω.

Όλα τα προεπιλεγμένα κριτήρια των προγραμμάτων επιμέλειας ενός κειμένου είναι κατεξοχήν ποσοτικά. Αφορούν αποκλειστικά και μόνο, τα μετρήσιμα στοιχεία της συγγραφικής διαδικασίας, αδυνατώντας να αξιολογήσουν αυτούσιο τον πυρήνα ενός κειμένου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δεν είναι σε θέση να συλλάβουν την εμβέλεια, τη φυσιογνωμία, καθώς και τα επιμέρους συγγραφικά χαρακτηριστικά που διέπουν και διαφοροποιούν ένα κείμενο (υπόθεση, θέματα/ χαρακτήρες, πλοκή, τεχνικές αφήγησης, σύνθεση, ύφος, γλώσσα, πρωτοτυπία, δυναμική κ.ο.κ) … Ανεπάρκεια, αστοχία ή και αδυναμία που οφείλεται σ’ έναν εγγενή πρόδηλο λόγο.

Γιάννης Ψυχοπαίδης

Τα διαδικτυακά κειμενικά προγράμματα βασίζονται κατεξοχήν σε αλγοριθμικά μοντέλα, οπότε από τη φύση τους ανταποκρίνονται μονάχα σε αριθμητικά, άρα ποσοτικά μεγέθη. Με άλλα λόγια, η δομή τους είναι συμβατή μόνο με τις ποσοτικές και όχι με τις ποιοτικές συντεταγμένες της γραφής.

Google και αλγόριθμοι στα προγράμματα συγγραφικής επιμέλειας

Αυτή είναι και η εξήγηση που στα προγράμματα συγγραφικής επιμέλειας των ιστοσελίδων, τα κείμενα αξιολογούνται συναρτήσει τριών παραγόντων ∙ αυστηρά ποσοτικών και μετρήσιμων. Γιατί στην ουσία, οι αλγόριθμοί τους καταμετρούν μόνο την έκταση των προτάσεων, των παραγράφων, των θεματικών ενοτήτων – και πιο  διευρυμένα τη συνολική έκταση του κειμένου. Με άλλα λόγια, ιχνηλατούν τη γραφή, αποκλειστικά ως προς την έκταση. Αλλά όχι «ανάλογα με τις θέσεις και την ώρα των άστρων», όπως θα έλεγε ο Ο. Ελύτης, στο Μικρό Ναυτίλο.

Ή θέτοντάς το φιλοσοφικά, δεν είναι σε θέση να απεικονίσουν είτε και να μεταφράσουν την άυλη υπόσταση του λόγου και της γραφής. Γιατί μπορεί, μεν, οι αναρίθμητοι αλγόριθμοι να διαπερνούν το γήινο σύμπαν, μέσα από τις εναλλαγές δύο μόλις αριθμών – του ενός και του μηδενός – εντούτοις δεν επαρκούν για να χωρέσουν ούτε καν έναν συγγραφικό ψίθυρο.

Αυτοί ακριβώς οι τρεις παράμετροι συνθέτουν και τον περιβόητο δείκτη της διαδικτυακής αναγνωσιμότητας! Της αποκαλούμενης στη γλώσσα των προγραμματιστών και ως readability. Καταφέρνοντας έτσι, κατά τρόπο αυθαίρετο και αντιεπιστημονικό, να συρρικνώσουν, να διαστρεβλώσουν, να αποχρωματίσουν και σε τελική ανάλυση να ποσοτικοποιήσουν κάποια υπέρτατα αγαθά του ανθρώπινου πνεύματος: το βάθος ∙ την πολυμορφία ∙ την ιδιαιτερότητα ∙ την ένταση ∙ τις ιδεολογικές και βιωματικές αποχρώσεις ∙ αλλά πάνω απ’ όλα, αυτή καθαυτή την έννοια της ανάγνωσης. Αυτής της απροσδιόριστης και κυρίως μη ανιχνεύσιμης ανθρώπινης πράξης, που τελείται στο ιερό σπίτι της σιωπής.

Google: Δημιουργικές ανατροπές και ενστάσεις

Κατόπιν όλων αυτών, αναπόφευκτα εγείρονται οι ακόλουθες, εύλογες δημιουργικές ενστάσεις:

Δικαιούται να προωθηθεί στις υψηλότερες θέσεις αναγνωσιμότητας μία ανάρτηση, που μπορεί μεν να διαπρέπει στο δείκτη αξιολόγησης της ιστοσελίδας (ΣΕΟ), αλλά συγγραφικά να είναι άθλια;

Μπορεί το πεδίο της Δημιουργικής γραφής να συμψηφίζεται με κάποιο αυστηρά προκαθορισμένο μοντέλο, της απλουστευτικής λογικής 80% μικροπερίοδος λόγος # 20% μακροπερίοδος;

Ποιος νομιμοποιείται να ορίσει και να επιβάλλει παρόμοιες νόρμες, που περιχαρακώνουν την ανθρώπινη έκφραση; Ποιος εξουσιοδοτείται να ορίσει με ποσοστιαίους δείκτες τα όρια των λέξεων και τον πήχη της ανθρώπινης λαλιάς;

another piece of ocean
Nopi Gaitanidou

Από πότε, όλα τα λογοτεχνικά ηχοχρώματα μπορούν να στριμωχτούν και να πολτοποιηθούν μέσα σε μία αλγοριθμική κιμαδομηχανή;

Ποιος δικαιούται, τέλος, να παρέμβει στα κείμενα άλλων δημιουργών και μάλιστα, εν αγνοία τους; Να συλήσει, δηλαδή, τα πνευματικά τους έργα και μάλιστα προκειμένου η ματαιοδοξία του να δρέψει κάποια περισσότερα like;

Σε ποιο Δημοκρατικό καθεστώς;

Και πρωτίστως, στο όνομα ποιας κοσμοθεωρίας και ποιας ανθρωπιστικής αντίληψης;

Κάπου εδώ, αισθάνομαι πως η γραφή μου έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της.

Ο σπόρος της σκέψης και των λόγων μου θα κριθεί, όπως όλα τα έργα των ανθρώπων. Και μόνο ο χρόνος θα δείξει τελικά, τι περίσσεψε στη σοδειά.

Όμως η αράδα μου αφορούσε δύο κόσμους που αναπνέουν χώρια και μαζί. Προτιμώ λοιπόν, να καταφύγω στον απόηχο των αγαπημένων μου στίχων.

Αυτών που διάλεξα, διόλου τυχαία, για να αναρτήσω, οικόσημο καρδιάς, στην προσωπική μου ιστοσελίδα. Το Επιμύθιο.

Google: 21 creative years free use
“Ένας μπαξές γεμάτος αίμα
είν’ ο ουρανός
και λίγο χιόνι
έσφιξα τα σκοινιά μου
πρέπει και πάλι να ελέγξω
τ’ αστέρια
εγώ
κληρονόμος πουλιών
πρέπει
έστω και με σπασμένα φτερά
να πετάω.”
(Μίλτος Σαχτούρης, “Ο ελεγκτής’)
χρήσιμοι σύνδεσμοι: Γιάννης Δημογιάννης: Η αράχνη, ο ιστός της κι ένα μήλο…
Τιμ Μπέρνερς Λι: Ο πατέρας του Ίντερνετ
Η Δηµιουργική γραφή στο Διαδίκτυο
Μιχάλης Δερτούζος: Ο άγνωστος (;) Γκουρού του Διαδικτύου
Να ζήσεις Googl-ίτσα και χρόνια πολλά
Robert S. Feldman – Η χρήση του Διαδικτύου στην εφηβεία
Μανώλης Ανδριωτάκης: «Οι έφηβοι στα ψηφιακά δίχτυα της κατάθλιψης»
https://filonoi.gr/2013/06/13/m-apofuegmata-odussea-eluth
Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply