«Happiness»: Ένα βραβευμένο animation για την αδιάκοπη αναζήτηση της ευτυχίας

Happiness – το animation της αδιάκοπης ευτυχίας

Happiness – το animation της αδιάκοπης ευτυχίας

Happiness – το animation της αδιάκοπης ευτυχίας
Happiness - το animation της αδιάκοπης ευτυχίας

«Happiness». Ένα βραβευμένο animation για την αδιάκοπη αναζήτηση της ευτυχίας. Άνθρωποι όμηροι στο κυνήγι της ιδανικής ζωής.

Μέσα σε λίγα λεπτά ο βραβευμένος illustrator και animator Steve Cutts περιγράφει τις συνθήκες ζωής στις μεγαλουπόλεις, τη ματαιοδοξία, τον καταναλωτισμό, τη μαζοποίηση, τους ρυθμούς με τους οποίους οι άνθρωποι ζουν και κινούνται στην καθημερινότητα τους.

Ο Cutts στο animation του με τίτλο Happiness παρομοιάζει τους ανθρώπους με ποντίκια τα οποία παρακολουθούμε να είναι όμηροι του μοντέρνου τρόπου ζωής, ενώ μονίμως κυνηγούν την ευτυχία.

Όλοι ψάχνουμε την ευτυχία και κάνουμε τα πάντα για να τη βρούμε. Ειδικά, στο σύγχρονο κόσμο αναζητούμε την ευτυχία στην καθημερινότητά μας, την κυνηγάμε, την λαχταράμε, την αποζητούμε. Μήπως, όμως, την ψάχνουμε σε λάθος σημεία; Μήπως έχουμε χάσει την ουσία, τον προσανατολισμό μας, τον εαυτό μας;

Αυτό το υπέροχο animation με ποντίκια, από τον Βρετανό καλλιτέχνη Στιβ Κατς, μας θέτει όλους αυτούς τους προβληματισμούς. Παραλληλίζει τα ποντίκια με τους ανθρώπους στον σύγχρονο κόσμο. Τα ποντίκια σε μια πόλη ψάχνουν την ευτυχία στα υλικά αγαθά, στα χρήματα. Το ρίχνουν στο αλκοόλ και στα χάπια αναζητώντας μικρές δόσεις ευτυχίας για να καταλήξουν τελικά να προσγειώνονται απότομα, να ξεκινούν από το μηδέν και να χάσουν τον εαυτό τους.

Κυνηγώντας το χρήμα και τα υλικά αγαθά, καταλήγουμε να είμαστε όλοι μηχανές, να είμαστε ρομπότ, σαν ζόμπι και να χάνουμε το δρόμο μας και τον προορισμό μας.

Και τελικά γιατί δεν μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι; Τι είναι αυτό που μας κρατά μακριά από την ευτυχία; Μήπως είναι ο ίδιος μας ο εαυτός;

Το βίντεο με το animation μπορείς να το δεις εδώ:

χρήσιμοι σύνδεσμοι: Πηγή: www.lifo.gr

Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply