1.

Ριζώνεις όλος,
σαν μυτερό αγκάθι
στο βάθος του μυαλού μου

Δεν υποφέρω.Και καρφώνεις
με την άγρια ρίζα σου
την μορφή σου
σε κάθε μου σκέψη.

Αδημονώ
για τα σημάδια που μου κάνεις.

Αναζητώ
τα λεπτά στιλέτα της ματιάς σου.

Καθηλώνεις
κάθε μου μνήμη
κάθε μου ανάσα
κάθε μου επιθυμία.

Αποζητώ
στα χέρια σου να βρεθώ,

ομίχλη να ρίξεις
στο κορμί μου.

Να χαθώ,σαν ένα μαγικό νησί
που ξαφνικά χάνεται
απ’ τους χάρτες.

2.

Αποτέλεσμα εικόνας για φωτογραφίες γκέισεςΓεωμετρία 

Η ανάσα σου, η καινούρια μου τροχιά.Τετραγωνίζεις τον κύκλο της ζωής μου.
Η λογική σου αλλάζει το σχήμα μου.
Καταργείς την γεωμετρία της σκέψης μου.

Η ματιά σου,η καινούρια μου βαρύτητα.
Η αφή σου, ο καινούριος μου θεός.

3.

Μια λέξη χρειάζομαι

για να σε περιγράψω.

Αυτήν που δεν βρίσκω.

Κι όσο παιδεύομαι να βάλω τα γράμματα
σε σειρά,
τόσο ανακαλύπτω ότι δεν χωράς σε καμία
στοίχιση.

Τελικά είσαι ο τόνος, που σαν μαχαιράκι
κρέμεσαι
πάνω απ’ τα χείλια μου,

έτοιμος να καρφώσεις
την πρώτη λέξη
που θα πω.

4

Η πρώτη φορά που σε είδα
ήταν σε ένα ασανσέρ.

«Θα το μοιραστούμε;» με ρώτησες.

Η επιθυμία σου με κάρφωσε
σαν στιλέτο.

Πάτησα το κουμπί της καθόδου.

Μοιραστήκαμε μια πτώση.

Τρεις όροφοι ήταν, νομίζω.

Αρκετοί για να προλάβουμε
να αυτοκτονήσουμε
ο ένας μέσα στα μάτια του άλλου.

Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply