«Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια»…

Το 1975 κυκλοφόρησε από τη Lyra ο δίσκος του Διονύση Σαββόπουλου «10 χρόνια κομμάτια»… Μια σύνοψη της διαδρομής του στο τραγούδι από το 1966 και το «Φορτηγό», μέχρι τότε… Στο πέρασμα των χρόνων οι πωλήσεις του δίσκου ξεπέρασαν τις 200.000…

Δεν ξέρω βέβαια αν έχουν σημασία οι πωλήσεις, όταν μέσα στο δίσκο, βρίσκεται μια «φωτογραφία με τη Μπέλλου», όπως λέει ο Διονύσης Σαββόπουλος. Αναφέρομαι στο εμβληματικό «Ζεϊμπέκικο» ή «Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια» όπως είναι γνωστότερο, ένα τραγούδι που τρία χρόνια πριν είχε ηχογραφήσει ο Σαββόπουλος με τη φωνή του, για το δίσκο «Βρώμικο ψωμί». Περιχαρής ο δημιουργός που κατάφερε, όπως νόμιζε, να γράψει επιτέλους ένα λαϊκό τραγούδι, ακούει την Σωτηρία Μπέλλου να λέει βγαίνοντας από το στούντιο: «Αχ Διονύση, μ’ έκανες και τραγούδησα ποπ!!!»

Αδιάψευστος μάρτυρας η καταγραφή της ηχογράφησης στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ του Λάκη Παπαστάθη «Χαίρω Πολύ… Σαββόπουλος», που πραγματοποιήθηκε στα 1974 και μπορείτε να δείτε στο βίντεο που ακολουθεί…

Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια
και με τους φίλους τους παλιούς
τριγυρνάμε στα σκοτάδια
κι όμως εσύ δε μας ακούς

Δε μας ακούς που τραγουδάμε
με φωνές ηλεκτρικές
μες στις υπόγειες στοές
ώσπου οι τροχιές μας συναντάνε
τις βασικές σου τις αρχές

Ο πατέρας μου ο Μπάτης (Απρόσιτη μητέρα μορφή από χώμα και ουρανό)
ήρθε απ’ τη Σμύρνη το `22 ( θα χαθώ απ’ τα μάτια σου τα δυο)
κι έζησε πενήντα χρόνια (μες στον κόσμο)
σ’ ένα κατώι μυστικό (σαν πρόσφυγας σ’ ένα κατώι μυστικό)

Σ’ αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούνε (αν αγαπούνε)
τρώνε βρώμικο ψωμί 
(του λόγου σου οι πιστοί)
κι οι πόθοι τους ακολουθούνε 
υπόγεια διαδρομή

Χθες το βράδυ είδα ένα φίλο
σαν ξωτικό να τριγυρνά
πάνω στη μοτοσικλέτα
και πίσω τρέχανε σκυλιά

Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα
βάλε στα ρούχα σου φωτιά (σαν τον Μάρκο)
βάλε στα όργανα φωτιά ( βάλε στα όργανα φωτιά)
να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα (να κλείσει η λαβωματιά μα τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα)
η τρομερή μας η λαλιά

Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply