Μιχαήλ Άγγελος, ο άνθρωπος που άφησε την ψυχή του στο Θεό και το σώμα του στη γη


Ο Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni ή απλώς Michelangelo, γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1475 και πέθανε το 1564 σε ηλικία περίπου 90 ετών. Είναι αδιαμφισβήτητα ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες στην ιστορία της τέχνης.

Η αφετηρία

Ο Michelangelo ξεκίνησε να ασχολείται με την τέχνη στην ηλικία των 13 ετών. Αφού πρώτα υπερέβη τις αντιρρήσεις του πατέρα του, με δάσκαλό του τον Domenico Ghirlandajo. Αυτός τον έδιωξε ύστερα από ένα χρόνο, λέγοντας ότι δεν είχε τίποτα παραπάνω να του μάθει. Ο Michelangelo έμεινε στην πόλη της Ρώμης για περίπου πέντε χρόνια. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Φλωρεντία, η οποία προερχόταν από μία περίοδο πολιτικής αστάθειας μετά την καταδίκη του Σαβοναρόλα. Χάρη στη φήμη που είχε αποκτήσει στη Ρώμη, ανέλαβε αρκετές παραγγελίες έργων. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει η ανάθεση του “Δαβίδ”, για τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας. Πρόκειται περί ενός μαρμάρινου γλυπτού γιγαντιαίων διαστάσεων. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1504 προσδίδοντας μεγάλο κύρος στο Μικελάντζελο. Αποτέλεσε παράλληλα σύμβολο της νέας Φλωρεντιανής δημοκρατίας, με αποτέλεσμα να τοποθετηθεί τελικά στην Πιάτσα ντελα Σινιορία (Plazza della Signoria) μπροστά από το Παλάτσο Βέκιο (Palazzo Vecchio).

O Πάπας Ιούλιος Β΄κάλεσε τον Michelangelo στη Ρώμη αναθέτοντάς του την δημιουργία ενός επιβλητικού μαυσωλείου, για το οποίο θα έπρεπε να σμιλεύσει 40 μεγάλα αγάλματα. Το έργο όμως έμεινε ανολοκλήρωτο λόγω του μεγάλου κόστους. Παράλληλα αναλάμβανε άλλα έργα μεταξύ των οποίων και η διακόσμηση του θόλου του Παπικού Παρεκκλησίου (Cappella Sistina), με νωπογραφίες των δώδεκα Αποστόλων. Ο Μιχαήλ Άγγελος,τελικά, μέσα διάστημα τεσσάρων ετών (1508-1512) δημιούργησε περισσότερες από 300 βιβλικές φιγούρες και άλλες θρησκευτικές παραστάσεις, όπως σκηνές από την Γένεση, την ιστορία του Νώε ή τη Δευτέρα Παρουσία.

Η ανθρώπινη παρουσία

Χαρακτηριστικό είναι ότι η ανθρώπινη μορφή ήταν από τα βασικά θέματα του Μιχαήλ Άγγελου. Τοποθετώντας στο κέντρο του έργου του τον άνθρωπο και τις δυνατότητές του, αποτελεί ένα κυρίαρχο στοιχείο της Αναγέννησης. Επίσης, αδιαφορώντας για τους κανόνες της προοπτικής του 15ου αιώνα, ιεραρχεί τις μορφές ανάλογα με την σπουδαιότητά τους. Καταφέρνοντας έτσι να συνθέσει αριστοτεχνικά τις διαφορετικές εποχές του Χριστιανισμού. Λέγεται, ότι ο Michelangelo δεν βγήκε από την Cappella Sistina παρά ελάχιστα. Δεν επέτρεψε μάλιστα σε κανέναν να δει το έργο του. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πλήθος κόσμου να συρρέει γεμάτο περιέργεια έξω από το Παρεκκλήσι.

Σημαντική καινοτομία υπήρξε επίσης η απεικόνιση θεμάτων που προέρχονταν από την αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή παράδοση. Χωρίς άμεση σχέση με την χριστιανική θρησκεία, όπως οι Σίβυλλες. Η απεικόνιση γυναικείων μορφών ήταν αρκετά ασυνήθιστη. Ο θόλος, που καλύπτεται από μίας σειρά εικόνων που αναπαριστούν την ιστορία της ανθρωπότητας. Κυρίως, έτσι όπως περιγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη, προσέγγιση που αποτέλεσε καινοτομία. Επίσης, οι μορφές είχαν υποστεί παραμόρφωση έτσι ώστε ο θεατής που βρισκόταν να τις έβλεπε κανονικές. Η συμβολική σημασία του κολοσσιαίου αυτού έργου αποκαλύπτεται αν σκεφτεί κανείς ότι κάτω από τον θόλο της Cappella Sistina περνούσε η παπική ακολουθία για την πραγματοποίηση σημαντικών τελετών. Στις αρχές του 1513 πέθανε ο Ιούλιος Β΄ και ο διάδοχος του, Λέων Ι΄ του ανέθεσε την ανακατασκευή της πρόσοψης της εκκλησίας του Σαν Λορέντσο, στη Φλωρεντία.

Πριν τη μεγάλη φυγή

Η λεηλασία της Ρώμης, το 1927, τον επιφόρτισε με τον ρόλο να υπερασπιστεί την πόλη, απέναντι στα στρατεύματα του Καρόλου Ε΄. Ανέλαβε επόπτης των έργων οχύρωσής της. Όμως, μετά την επιστροφή των Μεδίκων το 1530, ο Michelangelo παρέμεινε στην πόλη, συνεχίζοντας το έργο του πάνω στο σκευοφυλάκιο καθώς και στην Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη. Το 1546, διορίστηκε υπεύθυνος αρχιτέκτονας για την ολοκλήρωση της κατασκευής της βασιλικής του Αγίου Πέτρου, στη Ρώμη. Τα σχέδια ανήκαν στον Ντονάτο Μπραμάντε. Ωστόσο ο Μιχαήλ Άγγελος σχεδίασε το θόλο της, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε πριν το θάνατό του, αν και η τοποθέτησή του έλαβε χώρα μεταγενέστερα.

Πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου του 1564. Σύμφωνα με τον Giorgio Vasari στη διαθήκη του έλεγε ότι αφήνει «την ψυχή του στο Θεό, το σώμα του στη γη και τα υλικά αγαθά στους πιο κοντινούς συγγενείς».

πηγή, φωτογραφίες: tvxs.gr
Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply