The sound of silence

The sound of silence

The sound of silence

The sound of silence

 

“Ο ήχος της σιωπής”, για όσα μένουν ανείπωτα και αδικαίωτα

Γιώργος Κ. Παναγιωτόπουλος

“Κι όταν όλα πια δεν μπορούν να ειπωθούν ή να γραφτούν.
Όταν, πια, παίρνεις την απόφαση ότι έκανες τα πάντα επειδή το ήθελες κι όχι γιατί «ήσουν ικανός για τα πάντα», μην κοιτάξεις πίσω ξανά.
Προχώρα.
Σώπασε.
Όσα μένουν πίσω, δεν έχεις λόγο να γυρίσεις να τα κοιτάξεις.
Αν έχουν σημασία, κάποιος θα τα βρει.
Αν όχι, καλύτερα να χαθούν.
Βάδισε ανάλαφρος.
Ασήκωτο το βάρος των ασήμαντων ερωτημάτων.
Ο ήχος της σιωπής είναι η μουσική κάθε μεγάλου απόπλου…

9-11-2019»

The sound of silenceΟ ήχος της σιωπής

Σκοτάδι, φίλε μου παλιέ

Ήρθα να τα πούμε ξανά

Γιατί ένα όραμα με διαπέρασε

Αφήνοντας τους σπόρους του στο ύπνο μου.

Και το όραμα που ρίζωσε στη σκέψη μου

Παραμένει ακόμη μέσα στον ήχο της σιωπής

Σε ανήσυχα όνειρα περπάτησα μόνος

Στενά λιθόστρωτα

Κάτω από την αχλή των φώτων του δρόμου

Καθώς μία λάμψη από νέον κάρφωσε τα μάτια μου

Κομμάτιασε τη νύχτα

Άγγιξε τον ήχο της σιωπής

Και στο γυμνό φως είδα

Δέκα χιλιάδες ανθρώπους, ίσως και περισσότερους

Ανθρώπους που μιλούν δίχως να λένε

Να ακούν χωρίς να προσέχουν

Να γράφουν τραγούδια που δε θα μοιραστούν

Και κανένας δε τόλμησε

Να διαταράξει τον ήχο της σιωπής

«Ανόητοι», είπα «ούτε που ξέρετε

Η σιωπή μεγαλώνει σαν καρκίνος

Ακούστε τα λόγια που μπορεί να σας διδάξουν

Αγκαλιάστε τα χέρια που σας αγγίζουν”

Αλλά οι λέξεις μου έπεσαν σαν σιωπηλές σταγόνες

Και αντήχησαν στα πηγάδια της σιωπής

Και οι άνθρωποι γονάτισαν και προσευχήθηκαν

Στο θεό του Νέον που έφτιαξαν

Και το σημάδι τους προειδοποίησε

Με τις λέξεις που σχημάτισε

Και το σημάδι είπε: «Οι λέξεις που προφητικά γράφτηκαν

Στους τοίχους των υπόγειων σταθμών

Και στους ξενώνες των άστεγων»

Και ψιθύρισε στους ήχους της σιωπής

Paul Simon & Art Garfunkel 

The sound of silence

Share.

About Author

Γεννημένος εν έτει 1969, στην Κέρκυρα, νησί ενός ανεκπλήρωτου νόστου. Επτάχρονος μετανάστης, εγκαταστάθηκε ακουσίως στην Πάτρα, διέπρεψε ως μαθητής Κλασσικού Λυκείου, και αποφοιτήσας, σπούδασε νεοελληνική Λογοτεχνία στα Ιωάννινα. Αγάπησε τα παιδιά των άλλων, μοιράστηκε μαζί τους την αγάπη της γλώσσας, και δεν έπαψε ν’ αναζητά όσους παρέμειναν παιδιά. Η ζωή του σχοινοβατεί ακατάπαυστα πάνω στο στίχο του Μίλτου Σαχτούρη: «Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω».

Leave A Reply